etiket rood salon rood etiket B rood etiket C rood etiket E rood etiket F

Exposities

 

tranen Tranen

Traankunde bestaat niet. Geen lamentologie, geen lacrimonologie, geen onderzoeksterrein, dat zich op de bestudering van de tranen richt. Toch hebben tranen zich een weg gebaand naar woorden, zijn doorgedrongen in woordenboeken, literatuur en kunst.
Hoe gedragen tranen zich? De traan, meestal min of meer verbonden met het oog, staat. Staat of drijft, loopt, glipt, rolt, schiet, springt en vloeit, in en uit het oog.
Is de traan zo zelfstandig? Of eerder lijdend voorwerp en is het de huiler die heerst? Men kan immers tranen oproepen, plengen schreien, storten en vergieten en er in baden, zwemmen, zwelgen, verdrinken, of smelten. Men kan zijn tranen drogen, wissen, wegpinken,bedwingen, inhouden, opkroppen en iemand anders kan men nog zijn tranen afpersen. Of zijn tranen een gave, een soort goddelijk geschenk en tevens eerbetoon?
Emotionele tranen zijn zo niet bovenmenselijk, dan toch diep menselijk en onderscheiden ons van dieren. En dat laat zich voelen, tranen raken ons, al verschillen ze van aard. De bittere van de zoete, de hete-, brakke-,valse-, oprecht- en stille tranen.
Huilen heeft geen enkele zin. Het is nooit bewezen, dat tranen het verdriet verminderen, of de gezondheid bevorderen, maar werken doen ze wel; Huilen verschaft een gevoel van opluchting en genot. Tranen kunnen de wereld transformeren en herscheppen. De wereld verandert niet echt, maar bij emoties is het ‘t lichaam dat zijn relatie tot de wereld wijzigt, opdat de wereld van karakter verandert. Door tranen raakt men opgeslokt en tegelijk ver verwijderd. Tranen kunnen ons bewustzijn en gewaarwording van de aanwezigheid van andere personen wegnemen en tijdelijk afleiden van verdriet. En voor wie dan toch gelooft in de gave van de tranen, een emotioneel klooster vormen en ons meevoeren naar een wereld van puur religieuze abstractie. Tranen die schoonwassen van aardse bezoedeling en de wedergeboorte van de onschuld aankondigen.
Aan tranen zit geen besluit, ze ebben langzaam weg en veranderen de wereld niet, wekken geen doden tot leven. Het enige wat ons rest om ons verdriet in te verdrinken is Lagrima di Napoli, wijn die door overdadig gebruik de tong en het gehemelte kietelen, wat de tranen uit de ogen doet vloeien....

Het Carbarium

11 Wunderkammern

Huiskamergeluk